توقف ناپذیر برای پیشرفت ایران

تهدید علیه صلح و عامل ایجاد بی‌ثباتی در جهان، از جمله اتهاماتی هستند که رژیم اسرائیل به اهداف ترور خود منتسب می‌کند. عباراتی مبهم که با انگیزه‌های شرورانه مورد استفاده تبلیغاتی قرار می‌گیرد تا واقعیت وارونه جلوه شود. این کارزار تبلیغاتی، شکل دهنده سیاستی است که هم مبتنی بر ترور فیزیکی و هم ترور شخصیتی اشخاص از جمله دانشمندان هسته‌ای ایران می‌باشد. شهید فریدون عباسی دوانی، از جمله قربانیان جنایات اسرائیل در تجاوز 12 روزه به ایران است که ترور وی با ادعاهای دروغین توجیه می‌شود.

دکتر عباسی دارای مدرک لیسانس فیزیک هسته‌ای از دانشگاه شیراز (1363)، فوق لیسانس فیزیک هسته‌ای از دانشگاه فردوسی مشهد (1366) و دکترای مهندسی هسته‌ای از دانشگاه صنعتی امیرکبیر (1381) بود و سابقه تدریس در دانشگاه‌های امام حسین، شهید بهشتی و مالک اشتر را در کارنامه داشت. او در سال 1389 هدف ترور عوامل اسرائیل قرار گرفت اما زنده ماند. علی‌رغم چنین تهدیداتی، توقف ناپذیر برای توسعه و پیشرفت دانش هسته‌ای ایران قدم برداشت.

دکتر عباسی در حوزه‌های مختلف فیزیک و مهندسی هسته‌ای متخصص بود؛ از جمله، پزشکی پلاسما، ایزوتوپ‌های پزشکی، کاربرد پرتو درمانی، همجوشی هسته‌ای، ایمنی و حفاظت در برابر پرتوها، مدیریت چرخه سوخت هسته‌ای، طراحی راکتورهای هسته‌ای و سانتریفیوژ، طراحی و ساخت آشکارسازها و سیستم‌های ثبت و پردازش داده‌های هسته‌ای، اندازه‌گیری و تحلیل تابش‌های هسته‌ای، طراحی شتاب‌دهنده و سیستم‌ها و فناوری‌های پیشرفته مانند پلاسمای کانونی. بخش زیادی از این حوزه‌ها در دانش و صنعت پزشکی بسیار مفید می‌باشند. دکتر عباسی همچنین از برجسته‌ترین متخصصان لیزر در وزرات دفاع جمهوری اسلامی ایران بودند.

براساس اطلاعات اسکوپوس، 113 مقاله و سند از او منتشر شده است.[1] در مقابل گوگل اسکولار، تعداد 147 مقاله برای وی ثبت کرده است. مطابق گوگل اسکولار، کل ارجاعات به مقالات وی 673 مورد بوده و شاخص اچ-ایندکس ایشان عدد 13 می‌باشد و 21 مقاله ایشان نیز 10 یا بیش از 10 بار مورد ارجاع قرار گرفته است. نگاهی به اطلاعات گوگل اسکولار نشان می‌دهد، بسیاری از ارجاع‌دهندگان به مقالات ایشان، پژوهشگران غیرایرانی هستند.[2] برای نمونه تنها یکی از مقالات ایشان در مجله معتبر «پزشکی هسته‌ای و زیست‌شناسی» وابسته به الزویر، 65 بار مورد ارجاع قرار گرفته است.[3]

دکتر عباسی در مقطعی ریاست سازمان انرژی اتمی ایران را برعهده داشت و در یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی نیز نماینده مجلس بود و در سال نخست حضورش، رئیس کمیسیون انرژی بود. همچنین در دوران جوانی، به عنوان عضوی از نیروهای سازندگی و پشتیبانی لجستیکی در جبهه‌های جنگ هشت ساله حضور فعال داشت. مجموع این سوابق نشان می‌دهد که جایگاه وی فراتر از یک دانشمند هسته‌ای بوده است.

دکتر عباسی در 23 خرداد 1404 در جریان حمله هوایی رژیم اسرائیل به منزلش شهید شد. در این حمله تعدادی از همسایگان ایشان نیز به شهادت رسیدند. حمله‌ای که به ادعای اسرائیل هدفمند بوده است اما قربانیان زیادی را بر جای گذاشت. این ترور، نه تنها نقض حق حیات و اصول حقوق بین‌الملل بشردوستانه محسوب می‌شود بلکه مصداقی از نقض حق بهره‌مندی از منافع علم به شمار می‌رود. سابقه فعالیت‌ها و پژوهش‌های هسته‌ای دکتر عباسی گواهی می‌دهد که ترور وی نه تنها جامعه ایران بلکه جامعه جهانی را نیز از دانش وی محروم کرده است. اکنون نهادها، گزارشگران و کارشناسان حقوق بشری می‌بایست موضعی قاطع نسبت به چنین اقدامات بی‌ثبات‌کننده‌ای اتخاذ کنند.

[1]. https://www.sciencedirect.com/author/36657044200/fereydoun-abbasi-davani

[2]. https://scholar.google.com/citations?user=QyLMzcYAAAAJ&hl=en

[3].https://scholar.google.com/citations?view_op=view_citation&hl=en&user=QyLMzcYAAAAJ&citation_for_view=QyLMzcYAAAAJ:u5HHmVD_uO8C

خروج از نسخه موبایل