یادداشت دبیر همایش بینالمللی: “صلح و جهان عاری از خشونت از منظر حقوق بینالملل و ادیان توحیدی”
بسم الله الرحمن الرحیم
مقدمه:
بحرانهای فزاینده که امروز نظام بینالملل را درگیر کرده، فراتر از یک بنبست سیاسی، ریشه در یک گسست مبنایی دارد؛ گسستی میان ساختارهای حقوقی و ارزشهای بنیادین اخلاقی که تمدنهای توحیدی پاسدار آن بودهاند.
ما در جهانی زندگی میکنیم که قوانین، به وفور تدوین شدهاند، اما در میدان عمل، کمتر توانستهاند مانعی بر سر راه خشونت سازمانیافته باشند.
در همین راستا، «موسسه بینالمللی تقارب فرهنگها» در امتداد رسالت تخصصی و علمی خود، دومین همایش «صلح و جهان عاری از خشونت از منظر حقوق بینالملل و ادیان توحیدی» را برگزار میکند هدف ما از برگزاری دومین این همایش، نه تکرار مباحث ، بلکه واکاوی همین نقطه تاریک است: اینکه چگونه میتوان اخلاق بینادیانی را به پشتوانهای برای کارآمدی حقوق بینالملل تبدیل کرد.
این همایش، ثمره همافزایی راهبردی میان نهادهای علمی و تخصصی است؛ از دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران که خاستگاه اولین دوره این نشست بود، تا میزبانی دانشگاه دولتی ایروان، و در کنار مشارکت مرکز گفتوگوی ادیان و فرهنگها سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی و بنیاد گفتوگو و دوستی ملل و انجمن بین المللی حقوقدانان بدون مرز. حضور این مجموعه از نهادها، نشانگر این باور مشترک است که صلح، محصول توافقات پشت درهای بسته نیست، بلکه نتیجه همگرائی همزمان خرد حقوقی و حکمت معنوی است.
اما چرا ایروان؟:
در دومین گام این مسیر، برای نزدیکتر شدن به کانونهای فرهنگی در منطقهی قفقاز است. ارمنستان، به عنوان گذرگاه تاریخی پیوند تمدنها، بستر مناسبی است تا نشان دهیم گفتوگو میان ادیان و جریانهای حقوقی، در بسترهای متکثر منطقهای چقدر میتواند راهگشا باشد.
برنامه همایش:
این همایش یک روزه در چهار قسمت طراحی شده است: افتتاحیه، دو پنل تخصصی و اختتامیه که هر بخش، حلقهای از زنجیره رسیدن به فهمی مشترک از صلح است:
۱- پنل نخست حقوق بینالملل: واکاوی خلأهای حقوقی در مدیریت منازعات جاری و بررسی مسئولیت نهادهای بینالمللی.
۲.پنل دوم گفتگوی بین ادیانی «دیپلماسی معنوی»: بازخوانی نقش ادیان توحیدی به مانند قدرت نرم برای مهار خشونت و تقویت همزیستی.
برونداد و چشمانداز:
با وجود فشردگی زمان، ما به دنبال عمق هستیم. خروجی این نشست یک روزه، شکلگیری «ادبیاتی مشترک» و تدوین راهکارهای عملیاتی است. ما در پی تبیین دیدگاههایی هستیم که با تکیه بر خرد جمعی اساتید حاضر، در قالب گزارشهای تخصصی و پیشنهادهای سیاستی به نهادهای مرتبط ارائه شود؛ تا تأثیر این گفتوگوها از تالار همایش فراتر رفته و به عرصه تصمیمسازی راه یابد.
در پایان
این همایش، دعوتی است به یک همبستگی فعال. ما معتقدیم که صلح، محصول نهایی احترام به کرامت انسانی است؛ اصلی که در کانون تمام ادیان ابراهیمی و بنیاد تمام اسناد بینالمللی جای دارد. امید است با همافزایی نخبگان در این تک روز، گامی ملموس برای جهانی برداریم که در آن، خشم، جای خود را به خرد و عدالت داده باشد
فریدون باقری – دبیر همایش