گزارش حقوق بشری درباره حملات به زیرساخت‌های پزشکی در ایران

۱. نمای کلی
این گزارش به بررسی پیامدهای حقوق بشری حملات نظامی اخیر که به ایالات متحده و نیروهای اسرائیلی نسبت داده می‌شود، می‌پردازد. این حملات خسارات قابل‌توجهی به زیرساخت‌های غیرنظامی و پزشکی ایران وارد کرده است. داده‌های ارائه‌شده از سوی وزارت بهداشت ایران نشان‌دهنده الگویی از آسیب‌رسانی به تأسیسات درمانی، پرسنل پزشکی و جمعیت غیرنظامی آسیب‌پذیر است که نگرانی‌های جدی را بر اساس حقوق بشردوستانه بین‌المللی (IHL) برمی‌انگیزد.

۲. خسارت به زیرساخت‌های پزشکی
بر اساس منابع رسمی:

  • ۵۴ پایگاه امداد و نجات آسیب دیده است.
  • ۴۶ مرکز درمانی و ۲۱۶ مرکز بهداشتی خسارت دیده‌اند.
  • ۸ بیمارستان در تهران تخلیه اجباری شده‌اند.
  • ۴۱ دستگاه آمبولانس آسیب دیده یا نابود شده است.

گستره و الگوی این خسارات نشان می‌دهد که ظرفیت حیاتی مراقبت‌های بهداشتی به شدت مختل شده است. تخلیه بیمارستان‌های پایتخت (تهران) به‌ویژه هشداردهنده است، زیرا دسترسی به خدمات درمانی فوری و حیاتی را مستقیماً به خطر می‌اندازد.

بر اساس حقوق بشردوستانه بین‌المللی، به‌ویژه اصول مقرر در کنوانسیون‌های ژنو، واحدها و وسایل نقلیه پزشکی باید در همه حال مورد احترام و حمایت قرار گیرند. حملات به چنین تأسیساتی در صورت عمدی یا بدون اقدامات احتیاطی کافی، می‌تواند نقض جدی تلقی شود.

۳. تلفات غیرنظامیان
بار انسانی این حملات به‌ویژه در میان گروه‌های آسیب‌پذیر قابل‌توجه بوده است:

کشته‌شدگان:

  • ۲۵۱ زن
  • ۲۱۶ کودک زیر ۱۸ سال
  • ۱۷ کودک زیر ۵ سال

مجروحان:

  • ۴,۷۲۱ زن
  • ۱,۹۱۷ کودک زیر ۱۸ سال
  • ۶۸ نوزاد زیر ۲ سال

استان‌های تهران و هرمزگان بیشترین تلفات را ثبت کرده‌اند.

تأثیر نامتناسب حملات بر زنان و کودکان نگرانی‌هایی را درباره اصول تفکیک قوا و تناسب (که از ارکان اصلی حقوق بشردوستانه بین‌المللی هستند) ایجاد می‌کند. این اصول از طرفین درگیری می‌خواهد که میان اهداف نظامی و غیرنظامی تمایز قائل شوند و از آسیب بیش از حد به غیرنظامیان در قبال مزیت نظامی مورد انتظار اجتناب کنند.

۴. تأثیر بر خدمات بهداشتی
با وجود خسارات گسترده، سیستم بهداشت ایران به ارائه خدمات ادامه داده است:

  • ۳۲,۵۳۳ نفر درمان و ترخیص شده‌اند.
  • ۴۸۰ بیمار همچنان بستری هستند.
  • ۱,۲۰۰ عمل جراحی روی مجروحان انجام شده است.

با این حال، تخلیه اجباری بیمارستان‌ها و نابودی زیرساخت‌های اورژانس، ظرفیت پزشکی را به شدت تحت فشار قرار داده که می‌تواند منجر به مرگ‌های قابل پیشگیری و پیامدهای بلندمدت سلامتی شود.

۵. آسیب به پرسنل پزشکی
کارکنان حوزه سلامت نیز به طور مستقیم آسیب دیده‌اند:

  • ۱۱۷ عضو تیم‌های پزشکی و امدادی مجروح شده‌اند.
  • ۲۴ کارمند بهداشت و درمان در حین پاسخ به بحران کشته شده‌اند.

پرسنل پزشکی تحت قوانین بین‌المللی حمایت می‌شوند و نباید هدف حمله قرار گیرند. فقدان آن‌ها نه تنها تراژدی‌های فردی را رقم می‌زند، بلکه تاب‌آوری سیستم بهداشت را در شرایط اضطراری تضعیف می‌کند.

۶. ارزیابی حقوقی
حوادث گزارش‌شده نگرانی‌های حقوقی جدی را بر اساس حقوق بشردوستانه بین‌المللی ایجاد می‌کند، از جمله:

  • نقض احتمالی حمایت از واحدها و پرسنل پزشکی
  • نقض احتمالی اصل تناسب
  • عدم اقدام به احتیاطات کافی برای به حداقل رساندن آسیب به غیرنظامیان

در صورت تأیید، این اقدامات می‌تواند مصداق نقض فاحش کنوانسیون‌های ژنو بوده و مسئولیت بین‌المللی را به دنبال داشته باشد.

۷. نتیجه‌گیری
گستره تخریب وارد شده به زیرساخت‌های بهداشتی ایران، همراه با تعداد بالای تلفات غیرنظامیان به‌ویژه در میان زنان و کودکان، نیازمند توجه فوری بین‌المللی است. تضمین پاسخگویی، حفظ بی‌طرفی پزشکی و تقویت پایبندی به حقوق بشردوستانه بین‌المللی برای جلوگیری از رنج بیشتر انسان‌ها حیاتی است.

تاریخ: آوریل ۲۰۲۶
مکان: جمهوری اسلامی ایران